Vakantie. Een periode van rust. Toch?

Veel mensen verlangen naar de zomervakantie om eindelijk tot rust te komen. Je kijkt uit naar een periode waarin er even niets hoeft. Waarin de agenda leeg is en de druk afneemt.

We gaan er vaak vanuit dat die rust ergens op ons ligt te wachten. Voor je tent in de Morvan, op het strand van Gran Canaria of op een bergtop in Zwitserland.

Maar eenmaal daar blijkt dat je jezelf, inclusief je onrust, gewoon hebt meegenomen.

Natuurlijk helpt het om even afstand te nemen van deadlines, opdrachten, klussen en een volle mailbox. Maar rust ontstaat niet door minder te doen. Het heeft ook te maken met de manier waarop we onszelf door het leven bewegen.

Kwaliteiten die van waarde zijn in ons werk, kunnen op vakantie in de weg zitten.

Want als je gewend bent om altijd door te gaan, verantwoordelijkheid te dragen en jezelf nuttig te maken, kan rust ongemakkelijk voelen. Dan voelt stilzitten helemaal niet als rust. Misschien word je er juist onrustig van. Ineens is er minder om jezelf mee af te leiden.

Een manier van leven waarin doorgaan, aanpassen en presteren vanzelfsprekend zijn geworden, ontstaat vaak niet zomaar. Het heeft ons ergens gebracht. Maar het kan ons ook weghouden van wat we nu nodig hebben.

Ik herken dat ook bij mezelf.

Ik kom uit een nest van harde werkers. Het is niet voor niets dat mijn zus, broer en ik alle drie een eigen bedrijf hebben. Ondernemen, doorzetten en een hoog arbeidsethos zitten ons in het bloed.

Rust nemen voelde voor mij lange tijd als tijdverspilling. Als luiheid. Of als saai.

Mijn man kan prima een dag niets doen op vakantie. Een boek lezen, wat voor zich uit staren, in een hangmat liggen. Ik vond dat jarenlang zonde van de vakantiedag. Ik wilde eropuit. De omgeving ontdekken. Alles zien. Alles beleven.

Van hem leerde ik dat je niet ontspant als je niets meer doet, maar als je even ophoudt met voortdurend ergens anders te willen zijn.

Rust geeft ruimte om opnieuw contact te maken. Met de mensen om je heen, maar vooral ook met jezelf. Met je verlangens, je behoeften en de signalen die je misschien lange tijd hebt genegeerd.

Ook buiten de vakantie wachten we vaak op een rustiger moment. Als de kinderen groter zijn. Als dat ene project afgerond is. Als er meer financiële ruimte komt. Als het eindelijk wat minder druk wordt.

Maar door te wachten op later, zet je ook iets van jezelf in de wacht.

Uiteindelijk hebben we vooral vandaag.

Ik nodig je uit om deze vakantie rust te ervaren door jezelf wat minder af te leiden. Grijp niet meteen naar je telefoon, plan niet direct de volgende activiteit. Maar pak een stoel en vraag jezelf zo nu en dan: hoe gaat het eigenlijk met mij?

Dat is misschien bij vlagen ongemakkelijk. Maar zo vergroot je wel de kans dat je dit keer iets van de rust voelt waar je zo naar verlangt.