Ik werk me nog liever kapot dan dat ik faal

Ik was niet heel ziek. Een keelontsteking, waardoor ik hees klonk en me moeilijk verstaanbaar kon maken. Lastig, als je huisarts bent en de hele dag gesprekken voert.

Maar ach, geen 40 graden koorts? Dan kun je gewoon werken, toch?

Dus deed ik precies wat ik mijn patiënten altijd afraad bij heesheid: ik forceerde mijn stem de hele dag. Aan het einde kwam er geen geluid meer uit.

En ergens was ik trots. Ik had niemand teleurgesteld. Behalve misschien mezelf. Ik was doodop.

Volhouden was lange tijd goud voor mij. Rust nemen deed ik liever niet.

Dit is slechts een klein voorbeeld. En zo zijn er vele, groot en klein. Veel vaker koos ik volhouden boven zelfzorg. Volhouden zat al vroeg in mijn levensscript. Het heeft me veel gebracht. En dat doet het nog steeds. In het ondernemerschap. In mijn werk met groepen. In het ouderschap. Tijdens het sporten.

Ik leerde pas later dat ook rust nemen, of doen wat goed is voor mij, een keuze is. Zelfs als een ander daar wellicht wat hinder van ondervindt.

Doorzetten voelt loyaal en toegewijd. En dat is het ook. Het is een eigenschap die ik niet zou willen missen. Maar het is lang niet altijd een vrije keuze. Het is een oude overtuiging. Een manier om falen te voorkomen.

Falen, en vooral de angst daarvoor, vertelt een groter verhaal. De angst voor niet goed genoeg zijn, de ander teleurstellen, buiten de boot vallen, of de verbinding verliezen.

Ik ontmoet veel professionals die pas stoppen als hun lichaam hen stopt. Het lijkt wel of falen gevaarlijker is dan jezelf verliezen. En daar betaal je vroeg of laat een hoge prijs voor.

De echte moed zit niet in nog harder werken, maar in durven begrenzen, hulp aannemen, kwetsbaarheid toelaten, en ontdekken dat je waarde niet enkel afhangt van je prestaties. Zonder je vermogen tot hard werken te verliezen. Want wees gerust, die raak je echt niet zomaar kwijt.

Het goede nieuws? Dit kun je leren. We hebben daarvoor wel een ander nodig. Je kan jezelf nou eenmaal niet uit oude patronen denken.

Je oude strategie hoeft niet weg, je repertoire mag groter worden. En welke harde werker wil dat nou niet?