Blog#48
Ik werk me nog liever kapot dan dat ik faal
Over harde werkers, doorzetten, faalangst, en de moed om te bang te zijn.
Bij leiderschap denken we vaak aan iets met strategie, visie, en besluiten nemen. Aan sterk staan, overzicht houden, doorgaan, en volhouden.
En dus zoeken we daar veelal de oplossing als het niet zo lekker loopt. Meer kennis. Betere vaardigheden. Meer grip.
Maar problemen lossen zich zelden op door nog méér te doen van wat je al deed.
Op een gegeven moment leef je vooral nog vanuit je hoofd, terwijl je lijf allang iets anders vertelt. Uiteindelijk loop je vast omdat je het contact met je lijf kwijt bent geraakt.
Omdat je allang over je grens heen was voordat je het zelf doorhad. Omdat je zo gewend bent geraakt aan aanpassen, presteren en verantwoordelijkheid dragen, dat je niet meer voelt wat er werkelijk gaande is.
Misschien herken je de spanning in je schouders wanneer je alweer 'ja' zegt terwijl je eigenlijk 'nee' zou willen zeggen.
De vermoeidheid die niet meer verdwijnt met een weekend rust.
De onrust in je buik voordat je een overleg binnenloopt waarin je jezelf weer kleiner maakt dan nodig.
Je adem die hoog zit terwijl je probeert professioneel, vriendelijk en competent te blijven.
Je lijf liegt niet. Alleen heb je geleerd er niet meer naar te luisteren.
Leiderschap vanuit je lijf betekent niet dat je altijd rustig en in balans bent. Of dat je emoties continue leidend zijn. Het betekent dat je serieus neemt wat je voelt, waarneemt en nodig hebt.
Dat je merkt wanneer je uit contact raakt met jezelf. Wanneer je voor de ander blijft zorgen ten koste van jezelf. Wanneer je iets wegredeneert wat je eigenlijk al weet.
Leiderschap vraagt dat je aanwezig blijft bij jezelf, ook als dat ongemakkelijk is.
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. We leren vaak al jong, om vooral ons hoofd te bewonen. Jezelf te verliezen om erbij te horen. Om aardig gevonden te worden. Om professioneel te lijken. Of om het werk draaiende te houden.
Maar mensen voelen het verschil. Of iemand spreekt en handelt vanuit een rol. Of vanuit aanwezigheid. En dat laatste kun je niet faken. Die ontstaat wanneer je werkelijk belichaamt wat je zegt en doet.
Het goede nieuws: leiderschap vanuit je lijf is te leren. En het levert je nog veel meer op dan een verbeterde professionaliteit.